*در راستای "ز نیرو بود مرد را راستی" و "عقل سالم در بدن سالم است" و این قبیل شایعات، عقل‌مان را به دست اطرافیان داده و تشریف بردیم باشگاه که حرکات باله را در حالت خوابیده و درازکش انجام بدهیم باشد که خوشتیپ شویم.

چشم‌تان روز بد نبیند. تیپ که کلا به درک. اگر تا دوشنبه قادر به راه رفتن بودیم، از سه‌شنبه همان هم تعطیل شد. خدایمان شاهد است تا به امروز با چندین تن از اجداد گرامی‌مان ملاقات حضوری داشته‌ایم. برای هر بار نشستن، در حالت درازکش، یک ربع نقشه می‌کشیم و دست به دعا هستیم، حتی مورد داشته‌ایم پاهایمان را به مدد چنگ زدن به پاچه‌ی شلوار مان جابه‌جا کرده‌ایم و وقت‌هایی هم که پاچه‌ای در دسترس نبوده، از کائنات طلب یاری نموده‌ایم.

الان هم نگاه نکنید که بانمک شده‌ایم. اگر احیانا بتوانیم میلی‌متری جابه‌جا شویم، از درد و البته شوق، اشک در چشمان‌مان حلقه می‌زند. یه قول دوستان‌مان، وقتی ورزش نمی‌کردیم انگار سالم‌تر بودیم. خلاصه اینکه دوستان! عزیزان! ورزش نکنید! تمام این حرف‌ها در خصوص اهمیت ورزش در حفظ سلامتی، شایعه‌ای بیش نیست. تضمین می‌کنم در تمام عمر تان هرگز لازم نمی‌شود به روی شکم بخوابید و با پاهایتان در هوا دایره‌های فرضی بکشید. از ما گفتن!

جمعه ۸ بهمن ۱۳٩٥
سخن شما
موضوع: باشگاه
Share

*تلویزیون داره عملیات امداد رو نشون میده. آوار و دود و شلوغی. شده کاری در تخصص‌تون نباشه ولی آرزو کنید ای کاش کمکی ازتون برمیومد؟

دل‌م می‌سوزه برای جوون‌هایی که سوختند، خانواده‌هایی که سوختند، زندگی‌هایی که سوختند... اخبار از وام و بیمه حرف می‌زنه. از مردمی که صف کشیدند برای اهدای خون. مردمی که برای تیم امداد، آب و غذا می‌برند. اینستاگرام پر شده از عکس‌های ساختمون پلاسکو و شهروندان فهیمی! که لطف کردند رفتند اونجا لبخندزنان سلفی گرفتند، عکس دسته‌جمعی گرفتند. زحمت کشیدند رفتند بالای ماشین‌های آتش‌نشانی تا بهتر بتونن فیلم بگیرند. ازدحام کردند و کار امداد رو مشکل کردند. محبت! کردند، انسانیت! به خرج دادند. چنان در تهیه‌ی عکس و فیلم، کوشا بودن انگار تمام اون عزیزان، خانواده‌ی خودشون هستند و حالا امر خطیر تهیه‌ی گزارش و اطلاع‌رسانی بهشون واگذار شده.

واقعا ای کاش انقدر جوگیر نباشیم. قبل از انجام یه کاری، بهش فکر کنیم. ببینیم این رفتن و عکس گرفتن و به تماشا ایستادن ما چه پیامدهایی می‌تونه داشته باشه. زندگی‌های زیادی سوخت و خاکستر شد. این وسط روسیاهی‌ش برای هموطنان فهیمی! موند که به جای هر کار مثبتی، اینستاگرام‌شون رو به‌روز کردند. بقیه هم زیر عکساشون هش‌تگ #من_گوساله_هستم زدند. به نظرم دلیلی نداره وقتی از کسی رفتار غیر انسانی می‌بینیم، به حیوانات تشبیه‌ش کنیم. سگ‌های زنده‌یاب هم جزو حیوانات هستند ولی داشتند کمک می‌کردند. 

حداقل کاری که ازمون برمیاد این‌ه که عکس پیکر این عزیزان رو دست به دست نکنیم. یه کم همدلی کنیم با دیگران. چی به سر ما امده که رنج دیگران، سوختن دیگران، اشک دیگران شده باعث تفریح و سرگرمی و وقت‌گذرونی ما؟

خدای بزرگ

عزیزان آتش‌نشان ما رو در آغوش امن‌ت آرام بدار

و به دل‌های سوخته‌ی خانواده‌هاشون و همه‌ی ما صبر بده... 

شنبه ٢ بهمن ۱۳٩٥
سخن شما
موضوع: )-:
Share

Daisypath Happy Birthday tickers