حوصله‌ی فیلم دیدن ندارم. مگه فیلم‌های آروم که صحنه‌های اکشن ندارن. زمستون و برف ندارن. آدم‌ها هستن و دیالوگ‌های طولانی. حرف‌هاشون برام جالب‌تر از صحنه‌هاست...

حوصله نداشتم کلاس برم. ترجیح دادم بخوابم. وقتی بیدار شدم دیدم پایین صفحه‌ی تی‌وی نوشته گذر از اندوه. گفتم این خوراک خودم‌ه. نشستم. اول فکر کردم باید مستند باشه. بعد دیدم فیلم سینمایی‌ه.

داستان نویسنده و سخنرانی بود که برای سوگواری و تحمل اندوه مرگ عزیزان برای مردم کتاب می‌نوشت و سخنرانی می‌کرد. همیشه توصیه می‌کرد بر ترس‌هاشون غلبه کنن. کلی هم طرفدار داشت اما خودش جرات نمی‌کرد سوار آسانسور شه و بعد از 3 سال هنوز مرگ همسر ش رو نپذیرفته بود.

فیلم خوبی بود. اگه پیش اومد، ببینین.

شنبه ۱۳ خرداد ۱۳٩۱
نظرات ()
موضوع: تی‌وی
Share

Daisypath Happy Birthday tickers