*شبکه‌ی تهران و آی‌فیلم هر کدوم روزی 2 بار پاورچین رو پخش می‌کنن. یعنی یه بار پخش‌ه، بار دیگه تکرار ش. از 2 جای مختلف سریال هم پخش می‌کنن. مثلاْ یکی قسمت 12 ه، اون یکی 18. یعنی میشه روزی 2 قسمت از پاورچین رو دید!
 

آدمی نیستم که دقیق زل بزنم به تی‌وی و فیلم ببینم. برای همین اصلاْ یادم نمی‌مونه الان اینجا کی چی میگه و چطور میشه. اما یه چیز پاورچین رو خیلی دوست دارم. ریتم آروم و جو خانوادگی‌ش رو. سریال‌های اینطوری به آدم آرامش میدن.

پای ماه‌پاره اعصاب آدم خورد میشه. فقط آرایش و مدل مو و لباسای نصفه نیمه توی چشم می‌زنن. ناخودآگاه فکر ت میره پی مدل لباس و اینکه چطوری چند کیلو دیگه لاغر شی. حتی اگه داستان فیلم خیلی خوب باشه - که اغلب نیست - قربانی ظواهر میشه. دفاع نمی‌کنم از تمام کارایی که از صداوسیما پخش میشه اما حداقل یه خوبی داره: می‌تونی در حضور همه هر شبکه‌ای خواستی بزنی، هر فیلمی خواستی ببینی. هیچ اتفاق ناگوار! ی هم نمیفته. از این نظر خیال آدم راحت‌ه. البته من زیادی مبادی آداب‌م در این موارد. اونایی که راحت‌ترن احتمالاْ درک نمی‌کنن نظر م رو.
شنبه ٢٩ بهمن ۱۳٩٠
سخن شما
موضوع: تی‌وی
Share

Daisypath Happy Birthday tickers