*چه اصراری‌ه همه خواننده باشن؟ همین عیوضی که احتمالاً می‌شناسین‌ش. کلی افتخار می‌کنه به اینکه یه شب‌ه خواننده شده و توی همه‌ی مصاحبه‌های برنامه‌های سبکی که دعوت‌ش می‌کنن، هم هی میگه این رو. قبلنا ملت افتخار می‌کردن به اینکه شاگرد فلان استاد بودن و انقدر تمرین کردن و اینا. اون وقت این آقا افتخار می‌کنه به اینکه یهویی زده زیر آواز و همه هم تحویل‌ش گرفتن.

الان همین دی.جی.مریم با اون صدای افتضاح‌ش... من که واقعاً تحمل ندارم بیشتر از ۱۰ ثانیه، صدا ش رو بشنوم. اون وقت از کنار هر ماشینی رد میشی، داره همین رو با صدای بلند گوش میده. مخصوصاً اون آهنگ "مگه دوست‌م نداری"...مد شده اصلاً.

خلاصه اینکه از مامان‌تون قهر کردین یه وقت، زیاد ناراحت نکنین خودتون رو. جای پیشرفت دارین.

*امروز کنار پنجره که ایستاده بودم (کار داشتم خب) یه دفعه فکر کردم از بیرون معلوم‌ه اینجا یا نه. بی‌اختیار برگشتم بیرون رو یه نگاه کردم. بعد دوباره رو م رو برگردوندم و مشغول کار خودم شدم. یهو مث این فیلما، مغز م صحنه‌ای رو که چند ثانیه پیش دیده بودم، پردازش کرد. سریع برگشتم طرف پنجره. دیدم درست دیده بودم. پسر همسایه‌ی روبرویی، در کمال اعتماد به نفس، با یه ش.ورت وایساده لای در (در واقع یه قدم میومد جلوتر، قشنگ توی کوچه بود) داشت با دوست‌ش می‌گفت و می‌خندید.
اول همینطوری مونده بودم... بعد ولو شدم از خنده. مردم جلوی دوستاشون چه ریختی می‌گردن (((((:
پنجشنبه ۱٦ مهر ۱۳۸۳
سخن شما
موضوع: d:
Share

Daisypath Happy Birthday tickers