*از خستگی دارم می‌میرم. سر م خیلی درد می‌کنه. کاش لااقل یکی بود می‌تونست بهم کمک کنه. من همیشه کارام رو خودم انجام میدم، کاملاً تنهایی... مگه اینکه کار گروهی باشه یا مجبور بشم یا یه طوری بشه که نشه دیگه! ولی الان واقعاً دارم می‌میرم بس که متن ترجمه کردم و چرت و پرت بود و به درد نخور!

مونده‌م روی سمینار م کار کنم یا برم درس بخونم. گفتم که شهلا جون میخواد امتحان بگیره. این از این...

دیگه اینکه چند هفته پیش دو تا سی‌دی گرفتم: فتوشاپ 8 و اکروبات و اینا. از اون روز باهاش درگیر م! اول‌ش که شماره سریال درست نبود. بعد از 100بار وارد کردن‌ش دیگه رفتم سراغ فروشنده. اون بنده خدا هم نمی‌دونست جریان چی‌ه! یه سی‌دی دیگه بهم داد!

آخر سر فهمیدم فتوشاپ 8کلاً مشکل داره. باید تقویم ویندوز رو بیاری روی2003 تا کار کنه. فقط هم روی ویندوز ایکس‌پی نصب میشه.

دیشب هم رفتم یه سی‌دی دیگه گرفتم. ماکرومدیا می‌خواستم. اون هم گیر داره. شماره سریال نداره به جون خودم. دیگه حوصله‌م سر رفت.

قرار شد آقاهه سوال کنه ماجرا چی‌ه بهم بگه؛ ضمن اینکه 45دقیقه از وقت نازنین‌م هم رفت که می‌تونست صرف علم و دانش و خدمت به بشریت بشه :دی

حالا اینا هیچی. یه چیز دیگه بگم؛ یکشنبه اصول طراحی داشتیم. کلاسای کارگاهی کلاً خیلی به آدم می‌چسبن ولی این یه خوبی هم علاوه بر متنوع بودن و اینا داره. اون هم این‌ه که چون 4واحدی‌ه، کلاس باید از ساعت ۱ تا ۷  باشه ولی استاد عمراً  تا7 نمی‌مونه.

ماکزیمم‌ش دیگه تا ساعت ۶ یه بار. اون روز هم ۵ شده بود که تعطیل کرد. یعنی می‌رسیدم برم خونه‌‌ی مادربزرگ‌م برای مراسم شله‌زرد و اینا ولی نرفتم... راست‌ش وقتی می‌بینم هر سال  توی یه همچین روزی این همه برنج و شکر و کره و زعفران تبدیل میشه به شله‌زرد، واقعاً ناراحت میشم. آخه این چه نذری‌ه؟

اگه میخواین یه کار خوب انجام بدین، خب عوض اینکه ۴ ساعت سر دیگ وایسین و هی حرص بخورین که شل نشه! سفت نشه! پول‌ش رو بدین به آدمایی که واقعاً بهش احتیاج دارن.

آخه که چی بشه؟ این همه زحمت و هزینه برای این‌ه که به دوستان و همسایه و فامیل دسر بدین؟ بعد ش از همه جالب‌تر این‌ه که همه میگن این زیادی شل بود! اون خیلی شیرین‌ه، دل آدم رو می‌زنه. این چقدر بادوم کم داره و... از این حرفا.

من هیچ وقت توی این مراسم شرکت نمی‌کنم لااقل به نشانه‌ی اعتراض.
یا چند روز پیش یه خانومی نذر کرده بود توی مسجد، کباب! بده به ملت. باز صد رحمت به نذرای این مدلی. شاید به چند نفر گرسنه برسه و اون آقا یا خانوم یه ثوابی ببره ولی این شله‌زرد دیگه آخرش‌ه.

پنجشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۸۳
نظرات ()
Share

Daisypath Happy Birthday tickers