*قرآن و سنت، تأکیدات ویژه‌ای در مورد پرداخت مهریه دارند. از آن جمله:

1ـ مهر زنان را به طور کامل به عنوان یک بدهی (عطیه) به آن‌ها بپردازید و اگر آن‌ها با رضایت خاطر، چیزی از آن را به شما ببخشند، آن را حلال و گوارا مصرف کنید.

پیامبر خدا صلی الله علیه وآله فرمودند: هر کس با زنی ازدواج نماید و قصد نپرداختن مهریه‌ی او را داشته باشد، زناکار می‌میرد. (توجه فرمودین؟)

و نیز تأکید کرده‌اند: کسی که ستمگرانه مهر زن را نپردازد، در پیشگاه خداوند، زناکار است...

حضرت علی علیه السلام نیز فرمودند: سزاوارترین شرطی که وفای بر آن لازم است، پرداخت چیزی است که به واسطه‌ی آن، زنان را بر خود حلال کرده‌اید.

حضرت صادق علیه السلام پلیدترین گناهان را سه چیز می‌دانستند: قتل نفس، خودداری از پرداخت مهر زنان، خودداری از پرداخت اجرت کارگر.

مهریه‌ی حضرت زهرا علیه السلام همان لحظه از طرف حضرت علی علیه السلام پرداخت شد؛ چون مطابق دارایی داماد بود.

2ـ مالکیت مهریه اینگونه است که بعد از جاری شدن صیغه‌ی عقد، زن مالک تمام مهر است؛ مگر اینکه قبل از زفاف قصد جدایی داشته باشد که در این صورت نصف مهریه به او تعلّق خواهد گرفت.

3ـ پسر می‌تواند شرط کند که تا چه زمانی مهریه را پرداخت کند.

پنجشنبه ٢٧ مهر ۱۳٩۱
سخن شما
Share

Daisypath Happy Birthday tickers