توهم

*دل‌م لاک قرمز جیغ خواست یهو. نشستم پاهام رو لاک زدم.
بعد یادم میره لاک زده‌م. هی چشم‌م به رنگ قرمز ش میفته، هی خوش‌م میاد. اول‌ش بزرگ‌ترین سوال‌م این شد که لاک رو کی اختراع کرد؟ یعنی کی اول به ذهن‌ش رسید ناخن‌هاش رو رنگی کنه؟ لابد یه دختر تنوع‌طلب خوش‌ذوق..

بعد الان چند ساعت‌ه هی از خودم می‌پرسم همونجوری که اثر انگشت‌های هر آدمی منحصر به فرد ه، لابد شکل اعضای بدن‌ش هم در عین شباهت به بقیه‌ی آدما، بی‌همتا ست. بعد هی فکر می‌کنم اگه مثلاً روز قیامت - تصور خاصی ازش ندارم - یه جوری بشه که مثلاً دست‌م یا پا م رو ببینم، می‌شناسم؟! یعنی مدل‌ش توی ذهن‌م هست یا نه؟ آخه می‌دونی چی شد؟ رفتم توی یکی از این سایت‌های طراحی چهره. هر چی فکر کردم یادم نمیومد مثلاً مدل گوش یا لب‌م چه جوری بود. اصلاً توهم زده‌م ناجور..

بهتر ه آدم زیاد توی بحر معقولات نره انگار کلاً..

/ 8 نظر / 4 بازدید
حکایه

خدا را شکر که یکی از اعضای بدن تو نشدیم. معلوم نبود چه بلایی سرمان می آوردی

مرسده

سلام مریمی جونم . دقیقاً همین اتفاق برای من هم افتاد که رفتم توی یکی از همین سایت ها و هر چی سعی کردم درست نمی دونستم مدل بینی یا چشم یا ابروم چه شکلیه ... در پناه پروردگار یکتا خوشبخت باشی

صفورا

منم لاک زدنو خیلی دوست دارم اما چی بشه که بزنم.

گلدونه

من هم فك نميكنم اگه يه تيكه از اعضا بدنمو روز قيامت!! بگيرن بالا !!! بگن صاحبش دستشو بالا كنه بتونم تشخيص بدم خودمم و دستمو بگيرم بالا!

دختر نارنج و ترنج

سلام مریم عزیز منم عاشق لاک قرمزم، و البته صورتی.. یه صورتی خاص. آره.... شاید یه دختر تنوع طلب. شاید یه مرد ِ خوش ذوق. می دونی که بهترین طراح های لباس های زنانه هم مرد هستن... نکته ی جالبی رو گفتی. شاید بشناسم. آخه خیلی به جزئیات کلاً دقت می کنم و دست و پام رو هم ریز به ریز نگاه کرده م. اما خب، بین هزار تا دست و پا یه وقت شاید گمشون کنم..... نمی دونم!!!!

درسا

مریمی چی زدی؟ [نیشخند]

حامد

مکانیسم مغز طوریه که بعد از مدت کوتاهی جزئیات اجسام رو فراموش می کنه. حالا هرچقدر هم بشینیم به دست و پامون زل بزنیم که تو قیامت پیداشون کنیم بعد از چند میلیارد سال شکلشون از یادمون رفته

شاباجی خاتون

جالب نیس که مدل لب و گوش یکی دیگه رو حفظم ولی مال خودمو نه؟! نمیشه تو قیامت آدرس اونو بدیم؟