سلام

*صدبار شایدم بیشتر، رفتم بلاگ‌اسکای ولی اصلا اونجا دست‌م به نوشتن نمیره. به خاطر همین همه‌ش توی اینستاگرام پست میذارم. هرچند اینستاگرام مزایای خودش رو داره و آدم بلافاصله کامنت دوستان رو می‌بینه ولی هیچ‌جا وبلاگ قدیمی آدم نمیشه.

گاهی که به لیست دوستام نگاه می‌کنم می‌بینم تقریبا همه‌شون رو به واسطه‌ی وقتی که برای وبلاگ صرف می‌کردم از خداوند هدیه گرفتم. بله. از نظر من، دوستی، هدیه‌ی خداوند ه.

لطفا اگر این پست رو می‌بینید، اسم‌تون رو برام بنویسید حداقل ببینم کامنت‌دونی کار می‌کنه یا نه.

/ 26 نظر / 39 بازدید
نمایش نظرات قبلی

سلام.کارمی کنه.آیینه ام.

زهره شیراز

سلام خانمی خسته نباشی

الهام ش.

سلام :) خیلی جالبه :) آخه من هم به آدرس این‌جا عادت داشتم و دارم. همیشه اوّل میومدم تو پرشین بلاگ‌ت، بعد می‌گفتم به خودم "إ بازم اشتباه شد! باید برم بلاگ اسکای" امروزم همین روند تکرار شد، ولی یهو حس کردم این پست جدیده و ندیدم، متن و تاریخ‌ش هم گواه همین بود. ایشالا سلامت و شاد باشی همیشه :)

مریم

سلام مریم عزیزم اسم من ک مریمه

فروغ

فروغ خانم هستم

دختر باباش

سلام مریمی قبلنم برات کامنت گذاشتم، امیدوارم حداقل این به دستت برسه. چند وقت بود سر میزدم میدیدم نیستی. الان یهویی به دلم افتاد بیام سراغت.

محیا

محیا هستم از آلمان!

دختر باباش

سلام مریم جان خوبم آره فکر کنم خوبم، حداقل خیلی بهتر از اون نرگسی هستم که همه چیزشو گم کرده بود. مریم خیلی خوبه که خدا هست، هیچوق توی تموم عمرم به اندازه ی این 1-2 ماهه گذشته، این مسئله رو با گوشت و خونم حس نکرده بودم... وقتی بیفتی توی یه سقوطِ بی پایان و کلاً تموم باشی، وقتی خدا از راه برسه و بین زمین و هوا بگیردت و شکنجه ی سقوط رو متوقف کنه، فقط خودِ خدا میدونه که چه حس وصف نشدنیی داره... خیلی خوبه که خدا هست خیلی..

سهره

سلام. من سهره هستم. ۲۵ ساله از شیراز[نیشخند][نیشخند][نیشخند]