فرهنگ - این داستان: مردسالاری

*دیشب داشت برام تعریف می‌کرد که براش خواستگار اومده. کاملا هم غریبه‌ست. خودش خیلی اتفاقی دوست‌م رو دیده و کلی ازش خوش‌ش اومده. چند بار هم صحبت کرده‌ن با هم.

کلا بحث، خوب پیش رفته بود. فقط یه چیزی‌ش به نظر م مشکوک اومد. من کاری ندارم که جک ساختن پشت سر فلان قوم و حرف زدن درباره‌ی فرهنگ فلان طایفه بد و غیره اما این رو می‌دونم که واقعا اقوام و طوایف مختلف کشور ما، فرهنگ‌های بسیار متفاوتی دارن و گاهی یه مسایلی خیلی براشون مهم یا بی‌اهمیت‌ه که من نوعی کم مونده شاخ دربیارم فقط! برای همین ازدواج‌های این مدلی با یه قومیت متفاوت و فرهنگ متفاوت رو واقعا به کسی توصیه نمی‌کنم چون در خیلی از موارد، واقعا دیده‌م که نتیجه‌ی جالبی نداشته! مگر اینکه شما خیلی آدم آسون‌گیر و فداکار و باگذشتی باشی که تحمل کنی یک سری مسائل رو.

چون مسلما نمی‌تونی با 4 کلمه حرف و استدلال به یه خانواده تفهیم کنی که مثلا فلان رسم‌شون بی‌مورد ه از نظر ت! یا فلات توقع‌شون بیجا ست. یا باید باهاشون هماهنگ شی و به دل‌شون راه بیای که معمولا بعد چند سال، کم میاری و کلافه میشی یا باید باهاشون بجنگی که خب چه کاری‌ه؟ داری زندگی‌ت رو می‌کنی الان. ازدواج کنی برای اینکه اره بدی و تیشه بگیری 24 ساعت؟

در بعضی فرهنگ‌های خاص، مردسالاری کاملا جاافتاده. یعنی مثل روز روشن‌ه که مرد خانواده، رییس‌ه. اون باید تصمیم بگیره و بقیه اجرا کنن. وقتی مادر خانواده یک عمر اینطوری زندگی کرده، بچه‌هاش رو هم اینطوری بار آورده. این مساله برای همه‌شون کاملا جا افتاده و بدیهی‌ه.

بعد یکی از همین خانواده میاد خواستگاری شما. توی مراسم خواستگاری باید خیلی دقت کنید و چیزی از چشم‌تون دور نمونه. مثلا می‌بینین دیر اومدن. سوال می‌کنید. جواب میدن پدر خانواده گفتن اول نیم ساعت بخوابم. بعد بریم. نیم ساعت شد 2 ساعت. ایشون گفتن عیبی نداره با 2 ساعت تاخیر بیاییم.

یا مثلا جای گل، شیرینی میارن. شما تعجب می‌کنید. پسر شون توضیح میدن: پدر م گفتن فعلا خوب نیست برای دختر مردم، گل ببری. بعد مثلا شما میگی: ولی من دوست دارم برام گل بیارید. و جواب می‌شنوید: یه وقتی که بابا م باهام نبود، چشم!

یعنی من اینها رو شنیده‌م که دارم میگم.

یا مثلا حرف برگزاری مراسم میشه. شما هرچی میگید، کل خانواده‌ی طرف مقابل چشم می‌دوزن به دهن پدر خانواده. ایشون هم توی چشم شما نگاه می‌کنن میگن نع! باید اینطوری باشه و فلان روز باشه و مهمونا اینها باشن و ...و شما هرچی مخالفت می‌کنید، همه نشنیده می‌گیرن چون نظر پدر خانواده، چیز دیگه‌ای‌ه!

در حالی که توی خانواده‌ی شما معمولا پدر تون انتخاب رو میذاره به عهده‌ی مادر تون. یا کلا دموکراسی در زندگی شما حکمفرماست و شما با رعایت حدود و شان خانواده‌تون، آزادی فردی قابل قبولی دارید و هیچ‌وقت محکوم نبودید که مثلا فلانی هرچی بگه، شما بگید چشم!

مسلما وقتی شما اینطوری بزرگ شدی، حالا نمی‌تونی مدام نظر خودت رو ندید بگیری و یک‌سره بگی چشم. 1 سال، 2 سال، 10 سال هم تحمل کنی، بالاخره کاسه‌ی صبر ت لبریز میشه. بعد هم دعوا و اختلاف. چون همسر شما توقع داره زندگی شما هم مردسالارانه باشه. پس نمی‌پذیره که شما روی حرف‌ش حرفی بزنید. حرف ایشون هم چی‌ه؟ هرچی بابا ش گفته!

فهمیدن اینها کار سختی نیست. البته معمولا اگه شما بپرسی "تصمیم‌گیری توی خانواده‌تون چطوری‌ه؟"، معمولا همه جوابای باکلاس و شیکی میدن. حتی میگن من بزرگ شده‌م و برای خودم تصمیم می‌گیرم وگرنه نیومدم خواستگاری!

اما در عمل، اصلا اینطوری نیست و همه‌ی اینها شعار ه. از کجا بفهمید؟

کاری نداره. خانوادگی دعوت‌شون کنید و به الگوهای رفتاری‌شون دقت کنید. ببینید کی اول حرف می‌زنه. عادت دارن بپرن وسط حرف هم؟ ایما و اشاره دارن بین‌شون؟ کسی به کسی چشم‌غره میره؟ حرف آخر رو کی می‌زنه؟ کسی هست که ساز مخالف بزنه و حرص بده بقیه رو؟

بعضیا واقعا میخوان رفتار شون مطلوب و باکلاس باشه اما عادت ندارن، نمی‌تونن. مثلا تفکرات سنتی خاصی دارن اما رو شون نمیشه صاف توی چشم شما بگن خوش‌م نمیاد بری کلاس موسیقی مخت.لط! یا بری فلان شرکت، کار کنی یا بری دانشگاه.

برای همین یه جورایی جواب رو می‌پیچونن: کار که وظیفه‌ی خانوما نیست اما به قصد سرگرمی، نیمه‌وقت، اگر نزدیک باشه و محیط‌ش هم زنونه باشه و به کارای خونه هم برسی و ... و ... و ... اشکالی نداره اما من میگم چه کاری‌ه؟ جا ش غیر حضوری درس بخون! موسیقی هم که کلا تکلیف‌ش معلوم‌ه. حالا ایشالا بعدا پولدار شدیم، براتون معلم خصوصی خانوم می‌گیرم.

من نمیخوام بگم این طرز فکر، خوب‌ه یا بد. درست‌ه یا غلط. اما این آدم عملا داره به شما نشون میده چطوری فکر می‌کنه منتها رک نمیگه مبادا ازش برنجید. مخصوصا اگر بهتون علاقمند شده باشه قبلا.

بعد هم وقتی شما می‌دونی فلان قوم ایرانی، فلان اخلاق خاص رو دارن و تربیت‌شون به شیوه‌ای هست که نمی‌پسندی، بیشتر دقت کن. من واقعا با بعضی افکار سنتی اصلا نمی‌تونم کنار بیام. برای همین خیلی راحت میگم طرز فکر ما شبیه نیست و بحث رو ادامه نمیدم. چون معمولا وقتی کسی هی بره و بیاد و بهت اصرار کنه، ممکن‌ه دل‌ت نرم شه اما توی مغز ت چیزی تغییر خاصی نمی‌کنه. 6 ماه گل و بلبل که تموم شد، علی می‌مونه و حوض‌ش.

پ.ن: بازنشر این پست در لینک‌زن

/ 12 نظر / 60 بازدید
نمایش نظرات قبلی
بابک

سلام مریم به نظر من این مسائل همش زائیده ذهن یک جامعه سنتی است. سنت و رسوم زاییده ذهن انسانهای پیش از ماست. قران خدا نیست که بگی حتما درست هست و باید اطاعت کرد. بنابراین اگه پسر و دختر ذهنیت باز نسبت به این مسائل داشته باشند، به یقین میدونن که اینا چیز زیاد مهمی نیست و لزومی هم نداره ازش پیروی کنن. اما اگه ذهن یکطرف نسبت به این مسائل بسته عمل کنه اونجا مشکل ساز میشه. من دوستی دارم از این طرف کشور با دختری از اون طرف کشور ازدواج کرده و زندگی خوبی هم دارن. چرا؟ چون دو طرف همدیگه رو میخوان. این وسط رسم اینه، مامانت اونه، داداشت اینطوری اینا مسائل مهمی نیست، چون این توان رو دارن که هر دو این رابطه رو مدیریت کنن. اگه ذهن بسته عمل کنه، ناخودآگاه پای سنتها و کسان دیگری هم این وسط کشیده میشه. اعتقاد دارم مشکل ما هستیم نه سنت و آداب و رسوم.

غزال

اصلن بهت نمیاد فکر کردم شاید 22 سالت باشه ماکس:دی من 71 م:-"

زهرا

نکته خوبی رو گفتی...خیلی وقتها نشانه ها رو میبینیم ولی به روی خودمون نمیاریم بعد کلی شاکی میشیم که آخه چرا؟

بابک

من هم نوشتم قران خدا نیست. یعنی اگه بهش توجه نکردی، عمل نکردی هم چیزی عوض نمیشه. البته اینا که شما میگی رو من ندیدم چون تو خانواده و فامیل ما رسم چندان خاصی وجود نداره. بعد اینکه امروزه حرف اول و آخر رو خود پسر و دختر میزنن، نه خانوادشون.

مسافر

میدونی؟ همین تفاوت رفتارها و اخلاق دو تا خانواده به اندازه ی کافی مشکل ساز هست چه برسه به تفاوتهای فرهنگی مهمتری که نوشتی. ازدواج دونفر با دو فرهنگ مختلف اشتباه محضه. حداقل تا جایی که من دیدم اینجوری بوده

گلدونه

هووم دقيقن درسته اما متاسفانه خيلي ها اون لحظه فقط براشون مهمه كه ازدواج كنن! فك ميكنن مسائل به اين مهمي بعدن درست ميشه! و بعدن هم مث خر تو گل گير ميكنن

یکی از دختران ایران

من تو یه خانواده ی بسته مردسالار بزرگ شدم همه عمرم تلاش کردم اوضاع زندگیم رو تغییر بدم تحصیلاتم رو خوب ادامه دادم ولی فعلا هیچی عوض نشده حالا مطمئنم اینا رو هیچی عوض نمیکنه متاسفانه تو خانواده من زن ارزش و حرمت نداره الانم بیخیالی طی میکنم و همه انرژی ام رو ذاشتم برای پیشرفت شغلی و اجتماعیم وحشتناکن بعضی خانواده ها و زندگی باهاشون. از خیلی حقوق مسلم و ابتدایی دخترای دیگه به خاطر طرز فکر خانواده ام محروم شدم چیزی که دخترای دیگه حتی تو باورشون نمیگنجه نبودنش من برای داشتنش میجنگم خودم به شخصه نمیخوام با یکی هم قوم خودم ازدواج کنم ولی برای خلاصی از این خانواده ها هم دست و پاتو میبندن و ده برابر بیشتر باید بجنگی کلا تلخه زندگی تو یه جامعه بسته و افکار پوسیده جایی که همه یه چی رو دنبال میکنن چون بقیه میگن بدون فکر

لينك‌زن

سلام اين پست وبلاگ شما در "لينك‌زن" بازنشر داده شد باتشكر لينك‌زن http://linkzan.com/archives/2217

مشق سکوت - رها

واقعا اگه آدم چشماشو باز کنه و کمی دقت کنه، حتی تو همون جلسه خواستگاری هم میشه خیلی چیزها رو تشخیص داد کاملا باهات موافقم و مطمئنم اگه این تفاوتها باشه، نمیشه با این قضیه کنار اومد، و دیر یا زود مشکلات جدی درست میکنه

ربكا

مريمي اختلاف قوميتي هميشه مشكل ساز نيست . پدره من تركه و مادرم يه رگه كرد و يه رگه بختياري داره :دي ولي زندگي خوبي دارن مسلما كه مامانم اذيت ميشه چون خانواده پدرم هميشه تركي حرف ميزنن و مادربزرگم ( مادر پدرم ) قبلنا يعني قبل تولده من با مامانم خيلي بد بود و جلسه اول خواستگاري هم مامانم رو خيلي بد نگاه ميكرده چون تركا اكثرا با خوداشون ( يعني تركا ) وصلت ميكنن و ازدواج با فارس ها ( غيره ترك ) براشون عادي نيس ولي با اين حال مامان بابام زندگي خوبي دارن و اين مسائل قوميتي نتونسته زندگي شون رو خراب كنه